45. Angst, beklemming
Angst kent zeer emotionele aspecten. Hoewel die mechanisch van aard is en met de neurowetenschappen samenhangt, komt zij tot uiting in het domein van de emoties. Bij angststoornissen komen tal van uitlokkende factoren samen: verontrustende sociale situaties activeren de reactie, en de biochemie van het lichaam treedt in werking om verschillende beschermende reacties voort te brengen.
De AS staat dan klaar om te vluchten, zich te verbergen, te schreeuwen, zijn stem te verheffen, lichamelijk te reageren of zelfs op tafel te slaan. Deze reacties leiden tot belemmerend sociaal disfunctioneren.
Aanhoudende angst is het chronische gevolg van angstervaringen en trauma's. Op biochemisch vlak brengt de productie van hormonen een toestand van hyperwaakzaamheid teweeg.
Deze toestand treft niet alleen de AS, maar ook zijn ouders, die eveneens getraumatiseerd zijn door een reeks incidenten, dag en nacht. De chronische productie van adrenaline blijkt bijzonder vernietigend voor het lichaam en leidt tot versnelde veroudering. Dit klimaat van hyperwaakzaamheid schaadt de sociale relaties, zowel voor de AS als voor zijn ouders.
Omgaan met acute en aanhoudende angst is een echte psychotherapeutische oefening, die een diepgaande gedragsverandering vereist.
● Nergens ter wereld ben ik in gevaar.
● Ik word alleen geraakt door mijn eigen gedachten en gevoelens.
● Ik ben van streek omdat ik iets voel wat er niet is.
● In plaats daarvan zou ik vrede kunnen voelen.