Een intense blik
De intense verbinding tussen oog en hersenen
Bepaalde specifieke kenmerken kunnen wijzen op de aanwezigheid van een autistische (AS-)persoon. Normaal gesproken is het oog verbonden met verschillende hersengebieden, afhankelijk van de activiteit en de omgeving.
Een van de opmerkelijke aspecten bij de autistische (AS-)persoon is de intensiteit van de verbinding tussen het oog en bepaalde neurale gebieden. Een intense en enigszins starende blik keert zich daardoor vaak naar binnen en getuigt van zeer aanhoudende innerlijke activiteit. Deze overwegend mentale activiteit kan gepaard gaan met een uitstraling van de ziel, die zichtbaar wordt naarmate het bewustzijn zich ontwikkelt.
Deze bijzonderheid komt voor bij autistische (AS-)mensen, maar ook bij bepaalde kunstenaars, musici, schilders en andere personen met een intense activiteit, een opmerkelijke concentratie, een uitzonderlijk luistervermogen en een buitengewoon visualisatievermogen. Ze zou daarmee een van de aspecten vormen van een bijzonder en opmerkelijk genetisch profiel.
De allistische persoon heeft daarentegen een eerder naar buiten gerichte, sociale blik; wanneer die zich naar de innerlijke wereld keert, uit de blik zich echter met een heel andere zachtheid en dynamiek.
Hoe gaan de hersenen om met complexe gebeurtenissen?
De hersenen registreren, filteren en combineren informatie. Daarbij komen vragen naar voren als: waar bevonden we ons, hoe namen we de gebeurtenissen waar, op welke manier werden ze vastgelegd en in welke hersengebieden werden ze opgeslagen? De neurowetenschappen hebben de hersenen uitvoerig bestudeerd om de intensiteit van reacties in actieve gebieden te meten en opslagplaatsen te identificeren. Complexe gebeurtenissen die dicht bij elkaar in tijd en ruimte plaatsvinden, kunnen bijvoorbeeld voorbewerkte gegevens opleveren, waardoor het causale systeem — bestaande uit de hippocampus in wisselwerking met de cortex — informatie met behulp van verschillende markers kan scheiden en filteren, met vermelding van tijd en ruimte. Dit causale systeem, dat ontstaat doordat de cortex en de hippocampus samen een informatiecircuit vormen, werkt als een processor die gegevens kan ophalen, ordenen en interpreteren om er een conclusie uit te trekken.