De snaren van je eigen hart bespelen.
We kunnen niet volledig onszelf zijn zonder de som van onze ervaringen en wat ons hart herbergt. Door authentieke expressie stroomt het leven niet alleen voorbij, maar welt het op als een ware vloed.
Door onze eigen gevoelige snaren te laten trillen, raken we anderen met de muziek van ons bestaan.
Voorbij elk etiket ben ik ervan overtuigd dat we zo zijn ontworpen: om volledig te zijn wie we zijn, te omarmen wat we zijn en, terwijl we evolueren, ons bewustzijn naar een hogere horizon te verheffen, ten goede van iedereen.
— Terry Hampton, Playing My Heartstrings
Hyperlexie
Hyperlexie uit zich in vroege leesvaardigheden die opmerkelijk ver boven het begripsniveau liggen en zonder formeel onderwijs zijn verworven, en in een sterke aantrekkingskracht tot alles wat geschreven is. In de meeste gevallen gaat ze gepaard met autismespectrumstoornissen.
Uitstelgedrag en autisme
Bij autistische personen kan uitstelgedrag verschillende oorzaken hebben: gebrek aan zelfvertrouwen, een laag zelfbeeld, concentratieproblemen, faalangst of perfectionisme. De gevolgen kunnen zwaar zijn en soms tot angst en depressie leiden.
Dit verschijnsel nestelt zich vaak als een vicieuze cirkel: we stuiten op blokkades, ondergaan de druk van de voorbijgaande tijd en de angst en depressie nemen toe. Dan gaan we op zoek naar een vonk, naar energie die ons weer in beweging kan brengen.
Om deze cirkel te doorbreken, moeten we onszelf verrassen: een kleine, eenvoudige handeling uitvoeren, vooroverbuigen zonder ons evenwicht te verliezen, één stap zetten en dan nog een. Een plezierige activiteit kiezen, ons geestelijk in een spel laten onderdompelen en plezier ervaren. Het doel is niet langer eindeloos na te denken, maar te handelen, steeds opnieuw.
De sleutel ligt in persoonlijke herprogrammering.
● Het perfectionisme verzachten: ‘Ik hoef niet perfect te zijn.’
● Het plezier terugvinden: ‘Ik mag plezier hebben met mijn eigen moeilijkheden. Fouten maken is niet zo erg.’
● De tijdsschaal verschuiven: ‘Ook al heb ik weinig tijd, ik bekijk mijn werk binnen een ander tijdsbesef: een minuut kan een uur worden, een dag een week. Ik heb alle tijd die nodig is.’
Zo bestaat er geen onoverkomelijke urgentie meer: ik doe mijn best en dat is genoeg.