2. Cycli van slapeloosheid
Hij had nooit goed geslapen. Toen hij nog een baby was, had zijn vader hem urenlang gewiegd met indiaanse dansen: ‘hahi héhéhé, héhéhé’, de hele nacht, tot zijn ouders uitgeput waren, maar hij schreeuwde tenminste niet. Later, toen hij ouder was, vanaf vier jaar, werd slaap een belangrijke reden om te laat in de klas te komen, een belangrijke reden om op school slecht aangeschreven te staan: ‘de leraren waren helemaal niet blij’, ze begrepen het niet. Geen rechtvaardiging, geen prettige reactie van de leraren. Om op goede voet te blijven moesten zijn ouders allerlei excuses verzinnen, wat veel hielp: ‘de leerling was briljant’.
De slapeloosheid bleef en werd een van de belangrijkste oorzaken van een echte beperking. Melatonine hielp hem, soms ‘heel veel’, maar op andere momenten wonnen de stress, de opwinding van videospellen en de angst, en kwam de slaap niet. Na drie dagen observatie door specialisten in het ziekenhuis concludeerden ze: alles is normaal, er is geen enkel probleem om naar huis te gaan! Dank u! ‘Dit kan u ook overkomen, blijf sterk.’ Er zijn methoden die werken en uiteindelijk gaat het vanaf achttien jaar beter, en anders: ‘hahi héhé, hahi héhé’.
Enkele ideeën om beter te slapen:
Intensief sporten, aangepaste voeding, eten binnen een korter tijdsvenster, niet meer eten na 18 uur, het licht van ledschermen filteren na 19 uur, zachtere lampen zonder uv, natuurgeluiden ’s nachts in de slaapkamer: stromend water, wind door de bladeren enzovoort. Met licht een duidelijk verschil tussen dag en nacht creëren.
Een dekbed verzwaard met glasparels, een psychiatrische oplossing die het lichaam omsluit, is ontwikkeld door Temple Grandin, een autistische Amerikaanse wetenschapper.
Natuurlijke producten: melatonine (de dosering is zeer belangrijk).