27. Misofonie
Misofonie (etymologisch ‘haat tegen geluid’) is een zelden vastgestelde maar veelvoorkomende neuropsychische stoornis, gekenmerkt door zeer onaangename psychische toestanden (boosheid, haat, angst, razernij, afkeer) die door specifieke geluiden worden opgewekt. De geluiden kunnen hard of zacht zijn.
Ernstig en erg hinderlijk is deze geluidsirritatie door kleine geluiden van een buur of naaste, een krakende vloer, een piepende deur, een mondgeluidje, kauwen, piepende ademhaling. De prikkelbaarheid verandert in haat, een emotionele uitbarsting en woede, razernij.
Met zijn sterk ontwikkelde zintuigen kan de AS-persoon gemakkelijker misofonie ontwikkelen. Misofonie is moeilijk te hanteren of te genezen; het oefenen met het oproepen van een positief geluid of beeld en veel wilskracht kunnen de prikkel werkelijk vervangen. Dat kost veel tijd en oefening.
Therapeutisch voorbeeld: bij misofonie dagelijks één zin herhalen en erover mediteren.
● Ik ben van streek omdat ik iets hoor dat er niet is.
● Ik ben niet het slachtoffer van wat ik hoor en van wie het komt.
● Er is een andere manier om de geluiden die ik hoor te interpreteren.
● Ik hoor in plaats daarvan iets aangenaams (een geluid waarvan u houdt).