13. Taalstoornissen

Taalstoornissen kunnen zowel het vermogen om te leren spreken als het vermogen om te communiceren aantasten. Hun vormen en oorzaken zijn zeer uiteenlopend. Zo onderscheidt men afasie (of mutisme), waarbij het vermogen om te spreken of taal te begrijpen verloren gaat, zowel schriftelijk als mondeling. Ook is er dysfasie, een taalontwikkelingsstoornis bij kinderen die zowel de geschreven als de gesproken taal treft.

We hebben al veel mogelijke verklaringen voor de oorsprong bij de AS verkend. Het is cruciaal te begrijpen dat alles van het moment afhangt. De verwachting is vaak misplaatst: een AS is anders, en oefen geen overmatige druk uit. De stoornissen kunnen snel verdwijnen als bepaalde regels worden nageleefd:

1. voedingskundige,

2. neurologische ontwikkelingsregels (primitieve bewegingen, Brain Gym en een stimulerende omgeving),

3. Een omgeving die de interesses prikkelt en betrokkenheid bevordert.

‘Allistische verwachtingen vormen het grootste obstakel voor de ontwikkeling van de AS’, omdat ze een ongeschikte, gedwongen en gespannen omgeving creëren.