Waarom kan psychoanalyse niet werken voor autistische mensen?
Zelfs de meest wijze therapeute staat voor het onbekende wanneer ze met iemand op het AS-spectrum werkt. De traditionele dogma's en mechanismen van de psychoanalyse berusten namelijk op onjuiste aannames en interpretaties zonder stevige referenties, die nauwelijks overeenkomen met de werkelijkheid van deze individuen. AS-generaties, met hun eigen genetische achtergrond, reageren niet zoals allistische mensen, en zulke interpretaties of oordelen kunnen grote schade aanrichten.
Daarnaast vormen de familiegeschiedenis en de ouderlijke invloed een afzonderlijk verhaal, dat van generatie op generatie wordt doorgegeven. Het gaat niet om één enkel verhaal, maar om duizenden verschillende verhalen, elk gevormd door de kenmerken die eigen zijn aan ieder individu.
Voortdurende ontwikkeling
Een autistisch persoon is een wezen in voortdurende ontwikkeling, dat elke dag van zijn leven verandert. Om werkelijk met hem te communiceren, moet men met zijn ziel in gesprek gaan, wat vraagt om een diep bewustzijn daarvan. Zodra dat bewustzijn echter is verworven, verdwijnt de wens om psychoanalyse te beoefenen, en dat vormt een groot obstakel.
Voor de AS gaat het niet om psychoanalyse, maar om psychosynthese. Het onbewuste verkennen via verschillende technieken komt erop neer dat men het onbewuste aan de identiteit verbindt.
Die identiteit doet zich voor als een geheel van herhalingen en automatismen die verschillende hersengebieden aanspreken en aanzienlijke energie vereisen. Zoals Nadila zingt in ‘Parle à ta tête’, is dit de identiteitslus.
Een identiteit cultiveren is normaal voor een allistisch individu.
Geleidelijk cultiveren allistische mensen een identiteit die gevormd is door hun voorouders, levenservaring, keuzes, smaken en gevoelens. De energie-investering in het ‘ik’ is aanzienlijk: uiterlijk, gedachten, overtuigingen en persoonlijke cultuur vormen een dagelijkse routine.
De AS beschikt eveneens over al deze informatie, maar ordent haar niet en verbindt haar niet voortdurend met de gegevens die in bepaalde delen van zijn hersenen zijn opgeslagen. Hij heeft er zelden toegang toe, omdat dit te veel energie kost en te intiem is. Opgaand in zijn passies heeft hij moeite zijn onbewuste te verkennen en beweegt hij zich in een parallelle wereld, een parallel bewustzijn, waar informatie op een andere manier binnenkomt. U bent niet werkelijk voor hem aanwezig, behalve wanneer het om het huidige ogenblik gaat, want uw rol verschilt van de rol die u gewoonlijk vervult.
Allistische mensen hebben moeite zelfstandig te denken. Ze verbinden hun ideeën namelijk met hun identiteit en met groepen collectieve gedachten, laten zich onvermijdelijk daardoor beïnvloeden, delen die ideeën en waken ervoor van hun identiteit af te wijken. Wie stuurt de wereld dan een andere richting op, of zelfs naar vernieuwing? Degenen die de vrijheid hebben buiten de gebruikelijke kaders te denken.
Het therapeutische werk dat met AS-personen moet worden gedaan
De AS is een vrije denker, en zelfs zijn onbewuste oefent minder invloed op hem uit. Maar waar komen dan al zijn vrees en angsten vandaan? Veel angsten van AS-personen komen rechtstreeks voort uit het recente onbewuste, dat wil zeggen uit het heden, uit de opgeslagen ervaringen in het middelste onbewuste. Omdat de grens tussen het heden en het onbewuste oneindig dun is, komen ze des te dichterbij. Het werk met AS-personen bestaat er daarom in het middelste onbewuste door wilskracht en visualisatie in het heden te beheersen, om het angstaanjagende beeld te corrigeren.
ACIM-therapie
‘Ik zie op dit moment niets werkelijks.’ ‘Er bestaat een andere manier om de wereld waar te nemen.’ ‘In plaats daarvan zou ik vrede kunnen waarnemen.’