Nunchi
Nunchi is een fascinerend begrip uit de Koreaanse cultuur. Het houdt in dat je, zoals veel autistische personen doen, aandachtig observeert om de sociale codes en de dynamiek van een groep te begrijpen. Om in de sociale wereld te overleven, analyseren deze personen elke interactie en proberen ze zich eraan aan te passen. Het is een langzaam proces, vaak bezaaid met twijfels, dat hen voorzichtig maakt en zich soms uit in een verarmde sociale expressie, zonder spontaniteit.
Ik kom uit een familielijn van vier generaties op het autismespectrum. Soms kunnen onze reacties, gestuurd door onze passies, ons ontglippen. De cultuur van nunchi aannemen zou ons sterk kunnen helpen beter om te gaan met dagelijkse interacties.
Hartelijk dank aan Euny Hong!
Regels van nunchi
(Oorsprong: het oude Griekenland, de stoïcijnse beweging)
● ‘Je hebt twee oren en één mond: luister twee keer zoveel als je spreekt.’
● Nunchi is noch empathie, noch sympathie; het gaat er eenvoudigweg om waar te nemen wat er in de geest en het hart van anderen gebeurt, zonder noodzakelijk hun emoties te voelen.
● Je hoeft je niet in de plaats van anderen te stellen, want dan loop je het risico je identiteit te verliezen en jezelf kwetsbaar te maken. Het doel is de ander te begrijpen zonder jezelf uit te wissen.
● In Korea wordt empathie vaak vanuit gender bekeken: vrouwen worden als empathischer beschouwd dan mannen. Dat is geen universele waarheid, maar eerder een betwistbare culturele gewoonte.