Eenzaamheid
Eenzaamheid wordt diep gevoeld door de AS-persoon: degene die anders denkt, de wereld anders waarneemt, wiens scherpe bewustzijn onbedoeld de verborgen trekken van anderen ontcijfert en die in een verwarrend universum leeft. Ze vergezelt elke dag de betrokken persoon. De ‘verlatene’ verloochent zichzelf herhaaldelijk, laat ingewikkelde relaties en situaties achter zich en raakt geïsoleerd en alleen.
Eenzaamheid betekent ook alleen staan tegenover een taak, een werk of een opdracht die je dag na dag overspoelt en beangstigt. Je kunt er met niemand over praten: er is geen luisterend oor en geen warme steun. Je voelt je verlaten, geïsoleerd, een vreemdeling die door de wereld wordt afgewezen.
Ik heb mijn broer in deze toestand zien wegzakken: door onze ouders verlaten, raakte hij verslaafd aan drugs en sloot hij zich geleidelijk op in zijn eenzaamheid.
Een van de doelen van de psychiatrie is het verborgen verhaal achter elk individu te ontdekken. Waarom is hij daar beland? Hoe kan het evenwicht tussen psyche en biochemie worden hersteld? Medicijnen zijn slechts een tijdelijke kruk: echte gedragsverandering vraagt langdurige inzet en tijd, minstens drie maanden, vaak veel langer.
De herstructurering van het psychische ‘voertuig’ vindt op verschillende niveaus plaats om het volgende terug te vinden:
● innerlijke schoonheid,
● flexibiliteit,
● een gevoel van veiligheid,
● het vermogen om weer op te veren.