Welzijn – integratie – harmonie
Integratie betekent elementen op een functionele manier samenbrengen om harmonie in ons leven te creëren. Het is een essentieel begrip, zowel in onze sociale interacties als in onze reflectie op onze innerlijke wereld.
Wie is Daniel Siegel?
Neuropsychiater en onderzoeker Daniel Siegel begon zijn loopbaan in de biochemie, voordat hij zijn avonden ging besteden aan een hulplijn voor suïcidale personen. Die ervaring liet hem zien dat extreme pijn en isolatie iemand ertoe kunnen brengen te overwegen een einde aan zijn leven te maken. Voor Siegel is dit kritieke punt het precieze tegenovergestelde van welzijn. Hij begreep dat de manier waarop we onze emoties reguleren een echt kantelpunt tussen leven en dood kan vormen.
Integratie en biochemie
In een cel orkestreren enzymen verschillende elementen om het evenwicht te bewaren dat nodig is voor groei, voortplanting, ontwikkeling en aanpassing. Ditzelfde principe van interactiviteit werkt in onze menselijke relaties: wanneer we ieders verschillen respecteren, ontstaan mededogen, vitaliteit en uiteindelijk een gevoel van welzijn. Men kan deze cellulaire harmonie vergelijken met de loop van een rivier waarvan beide oevers zich evenwijdig ontwikkelen: zonder integratie ontstaat chaos (een bekend model in de wiskunde).
Verbanden tussen trauma en rigiditeit
In de psychotherapie manifesteert trauma zich vaak als psychische rigiditeit of als een stortvloed van ongeordende beelden, emoties en gedachten. Op dezelfde manier illustreert bij bipolaire stoornissen de afwisseling tussen depressie en een manische fase het onvermogen om deze twee polen te reguleren en te integreren. Volgens de DSM-5 komen bijna alle psychiatrische stoornissen voort uit een dynamiek van chaos of rigiditeit.
De rol van integratie in welzijn
Dan rijst de vraag: is welzijn het resultaat van geslaagde integratie, en zijn psychische stoornissen het gevolg van een onvermogen tot integratie, dat tot chaos of rigiditeit leidt? Psychische stoornissen, of ze nu een genetische oorsprong hebben, met toxinen samenhangen of door verstoringen in de omgeving worden veroorzaakt (zonder direct trauma), zoals schizofrenie, bipolaire stoornis of autisme, zijn allemaal voorbeelden van slecht verbonden hersengebieden.
Neuroplasticiteit en verandering
Het goede nieuws is dat neuroplasticiteit laat zien dat we de hersenen een leven lang kunnen hervormen. Zo kunnen we bewust ‘stromen’ van energie en informatie creëren waar we onze aandacht op richten.
Door bijvoorbeeld de rechter- en linkerhersenhelft te onderscheiden en te verbinden, wekken we energie, creativiteit en vitaliteit op.
Mindfulness en creativiteit
Mindfulness is een vorm van meditatieve integratie die ons opent voor ‘mindsight’, oftewel innerlijk zien. Door deze beoefening te ontwikkelen, versterken we de neuronale verbindingen en laten we creativiteit ontstaan. Denk terug aan die momenten waarop je verstard, gesloten of in de greep van emotionele chaos was: hoeveel zou je leven veranderd zijn als je op die momenten bewust het idee van integratie had ingebracht?
Naar een opening van het hart
Leren leren betekent ook leren ideeën te integreren en barrières op te heffen die een open geest belemmeren. Ons hart, een ware fotonische centrale, voedt verandering en wekt nieuwe stromen van integratief denken en creatieve inspiratie op. Door onze welwillende intenties op een positief doel te richten, creëren we tastbare kanalen tussen het hart en de hersenen.
Conclusie
Door integratie als houding aan te nemen, zet je de hele wetenschap van de hersenen en het welzijn in voor je vitaliteit. Je maakt je bestaan niet alleen dynamischer: je stimuleert ook mededogen, vriendelijkheid en creativiteit om je heen. Dat is de essentie van het werk van Daniel Siegel gedurende de afgelopen vijftien jaar, hier verrijkt met de bijdragen van JP.
In de boeddhistische leringen van Yongey Mingyur Rimpoche vinden we een reeks meditatie- en ademhalingsoefeningen die bijzonder heilzaam zijn voor AS-personen.
Deze oefeningen helpen de hersenen in evenwicht te brengen op het niveau van de verdeling van neurotransmitters en endocriene klieren.
Dit betreft hoogsensitiviteit, autisme, dyslexie, dyspraxie, het syndroom van Gilles de la Tourette, bipolariteit en ADHD (aandachtstekortstoornis met hyperactiviteit).